Sar uitgezwaaid

Afgelopen weekend is het nieuwe voetbalseizoen begonnen. Tenminste: de eredivisie is weer van start gegaan.

Zo’n voetbaljaargang kent enkele zekerheden. Scheidsrechterlijke dwalingen, spitsen die open kansen toch weten te missen en Barcelona, Manchester United en Real Madrid in de halve finales van de Champions League. Om er maar een drietal te noemen.

Jarenlang – en dan bedoel ik ook echt jáááárenlang – was er nog zo’n zekerheid: Edwin van der Sar stond in het doel van een profvoetbalclub. Begonnen bij Ajax en daarna via Juventus en Fulham uiteindelijk helemaal groot geworden bij Manchester United. In ons land hogelijk gewaardeerd, in het buitenland toch een stuk minder. Anders was ‘Sar’ toch wel een keer of 3, 4 uitgeroepen tot wereldkeeper van het jaar?

Sterrenemsemble
Toch waarderen de mensen die met hem gewerkt hebben, hem wel degelijk. Anders komt er niet zo’n sterrenensemble naar een afscheidswedstrijd. Een afscheidsevenement dat hij dubbel en dwars verdiende. Broerder S. – die u kent als tipgever van de Telegraafjes – en ik waren het erover eens: daar moesten we bij zijn. En dus waren we er afgelopen woensdag bij. Mét camera. Een impressie.

Eerste onderdeel van het evenement: een wedstrijdje van Ajax D tegen Manchester United D. In dat laatste team speelt de zoon van Van der Sar (Joe), maar in het Ajax-team viel vooral de nummer 14 op. En niet alleen door dat nummer én zijn geringe lengte. Leuk voetballertje! Ik ben alleen zijn naam vergeten.

Vervolgens het binnenbrengen van de laatste Champions League-beker die een Nederlandse club waarschijnlijk zal winnen. Die van 1995 dus. Met daaraan vast wat plichtplegingen én een ereronde door het Ajax van '95 met de Cup.

Jack van Gelder was namens de NOS aanwezig. Logisch dat de nationale omroep het afscheid van een groot sportman uitzendt, onlogisch dat de NOS de wedstrijd van FC Twente in de voorronde van de Champions League níet uitzond.

Het Ajax-team van 1995 speelde een wedstrijd tegen het Nederlands Elftal van 1998. Dat stond uiteraard onder leiding van Guus Hiddink, terwijl Ajax'95 werd gecoacht door Louis van Gaal. Die het helemaal niet erg vond nog even extra toegezongen te worden...

Het ietwat gedevalueerde Oranje 1998 - want zonder Ajacieden - op de rug gezien.

De binnenkomst van Pierre van Hooijdonk. De enige speler die door - een deel van - het publiek werd uitgefloten. Snap ik niets van. Oké, hij is een Feyenoorder, maar hij was wel degene die 'ons' in 1998 bijna een finaleplaats had bezorgd. Want het is en blijft een schande dat 'we' toen geen penalty kregen tegen de Brazilianen. Bovendien: Van Hooijdonk is ook een monument, hij bezorgde Nederlander immers hoogstpersoonlijk de laatste Europacup!

Het was een afscheid van een keeper, dus misschien was het ook wel te verwachten: erg veel voetbalfranje kregen we niet te zien. Maar het blijft natuurlijk altijd een genot om Dennis Bergkamp te zien voetballen. Én te zien scoren (rechtsboven).

FC Groningen was ook een beetje aanwezig, in de persoon van keeperstrainer Ruud Hesp. Hesp verdedigde het doel van Oranje 1998.

Ook FC Twente was trouwens aanwezig. Op verschillende stoeltjes in het stadion.

Wat sterren in beeld: Ryan Giggs (rechtsonder), Nwankwo Kanu (linksonder), Louis van Gaal (links) en Guus Hiddink (rechts).

Ook Dirk Kuyt deed mee met het sterrenelftal dat Van der Sar voor de laatste voorstelling van de avond had samengesteld. Die 'All-Sars' speelden een wedstrijdje tegen het Ajax van nu. En wonnen dat ook nog. Mede door Dirk, die zich een slag in de rondte werkte. Met name op en rondom de middencirkel...

Het Ajax-doel werd verdedigd door Jeroen Verhoeven. 'Pizza' zal het niveau van Van der Sar wel nooit benaderen.

Grote afwezige deze avond was toch wel Jari Litmanen. De man van glas die tijdens Van der Sars periode in het Ajax-doel zo ontzettend goed was. We dachten eerst dat hij geblesseerd was, maar naar verluidt moest Jari een wedstrijdje in Finland spelen. Ook Clarence Seedorf was er trouwens niet. Die moest met AC Milan aantreden om de Italiaans supercup. Gelukkig was Jari er nog wel verschillende malen; op de grote beeldschermen in de Arena, waar de hoogtepunten van Van der Sars Ajax-loopbaan verschillende malen werden vertoond.

In de rust van Ajax anno nu - 'All Sars' nog een optreden van Mick Hucknall van voorheen Simply Red. Op speciaal verzoek van het feestvarken van de avond (nee, niet Louis van Gaal), die daarmee maar weer eens aantoonde hoe mainstream hij eigenlijk is. En juist daarom is Edwin van der Sar een Nederlandse sportheld.

Naast de hoofdrol van vader Edwin, had zoonlief Joe toch zeker een flinke bijrol in het geheel. Hij mocht op doel staan in de jeugdwedstrijd - waar hij overigens qua postuur wel een gelijkenis met zijn vader toonde, maar qua keeperskunsten nog niet echt -, én hij mocht de laatste strafschop op zijn vader nemen. Pa Sar kon het natuurlijk niet laten om die penalty te pareren.

About these ads