Nu ik een paar weken als webredacteur werk, weer ik dat het soms best moeilijk is om een passend pakkend plaatje te zoeken bij een artikel. De redactie van nu.nl heeft natuurlijk ook met dat fenomeen te maken. Maar juist door de begeleidende tekst in het verhaal maken ze hier toch een uitglijder.
Of gaan we nu van de regen in de bevroren drup? Ik zou zeggen: dan maar geen plaatje.
Hadden we het hiervoor over een woordspelerige misser van de T., nu gaat het er juist om dat ze iets laten liggen. Tenminste, ik voel aan mijn water: Hier is toch meer uit te halen?
Spuit u maar op!
Mijn oprispingen:
Soms, heel soms, schieten ze bij de T. ook wel eens door. Dan móet het perse lollig zijn. En dat wordt het dan juist niet. Zoals bij dat stuk over een auto-ongeluk in Monaco. Met nogal wat blikschade.
Maar ja, Sisi is er ook nog. Herinner ik me.
De oproep hiernaast mag dan weliswaar wat pikant zijn – hij is tenslotte afkomstig van de erotische winkelketen Christine le Duc -, maar in Nederland moet zo’n actie kunnen. Toch?
Ongetwijfeld hoopten de marketingmensen van de ‘rode-oortjeswinkel’ niet alleen wat extra toeloop van potentiële klanten naar de winkels te genereren, maar ook wat persmensen op zoek naar pikante onthullingen. Van de komst van een diender in het filiaal in Enschede zijn ze achteraf vast minder gediend.
Aanstootgevend
Die slingerde een vader en dochter (vind ik ook een beetje rare combi in dit geval, maar we moeten ruimdenkend zijn, nietwaar?) die op de actie af waren gekomen namelijk op de bon vanwege aanstootgevend gedrag. Terstond werd de actie in Enschede afgeblazen. ‘Wat in Amsterdam kan, kan blijkbaar in Enschede niet.’
Boete doen
Inmiddels heeft Christine le Duc ook hier een (promotioneel niet onaantrekkelijke) oplossing voor bedacht, door de boete voor de klant te betalen.
Geweldig, met zo’n naam bovenaan de ranglijst staan. Jammer dat de Braziliaan de woordgrap van Het Parool vast en zeker niet zal snappen.
Ik heb er weer eentje waar we Ernie op los kunnen laten. Ernie, is die er dan? Nou, het is maar hoe je het leest of uitspreekt:
Op de redactie van de T. – wederom – heeft wel een heel pervers-creatieve gedachtekronkel huisgehouden. Want anders kom je toch niet met zo’n kop aan?
Lees ook:
Werkdagelijks floept er een mailtje mijn inbox in van Beterspellen.nl. Dat is normaal, want ik heb me opgegeven voor deze online taaltool, waarmee je je taalvaardigheid kunt testen.
Normaal gesproken haal ik altijd wel een voldoende. Ja, ik geef het toe: ik maak wel eens een foutje. Meestal kan ik mij goed in de verklaring vinden.
Maar eerder deze week was ik toch wel erg verbaasd. Ik bleek een d/t-fout gemaakt te hebben. Niet zo’n doorsnee geval, maar een hele speciale.
Is dit nu een extra stimulans van de van Dale voor online winkelen? Wat een flauwekul-regel dit. Statten? Mij niet gezien!
Het Brabants Dagblad was vandaag veel in het nieuws, maar niet op de manier die de krant zelf voor ogen had. Een nogal ongelukkige indeling van de voorpagina kwam de krant op veel kritiek te staan. De hoofdredactie van de krant maakte wel gemeende excuses, maar toen was het leed al geleden.
Laat ik het Brabants Dagblad dan eens een compliment maken. Want overal zie ik een bericht terugkomen dat ik zelf vandaag ook op de site van Misset Horeca heb gezet. Maar nergens zie ik een creatievere kop dan die in het Brabants Dagblad. Daar wordt je toch Happy van.
Ze kunnen het dus wel, daar in Brabo-land!
De Groningse troubadour Ede Staal.
Zoals u misschien weet, liggen mijn roots op de Groningse klei. Nu zijn ‘wij’ Grunnigers niet zo van de borstklopperij enzo. Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg.
Ik heb jaren in Friesland gewoond en daar zijn ze natuurlijk, op een goede manier, erg nationalistisch. Maar als er één volkje in Nederland is, dat in Nederland de kroon spant, dan zijn het de tukkers wel. Als je het mij vraag, tenminste. Als je in de contreien waar ik nu woon iets met ‘Twente’ in je bedrijfsnaam hebt staan, dan is je kostje bij wijze van spreken al gekocht.
Maar daar heb ik het nu niet over, ik ga even terug in de tijd. Terug naar Grun’n.
