Postje over de postzegels van Tante Pos

Gisteren ging de bel. En in deze tijd weet je het wel: dat betekent kinderpostzegeltijd. Doet met terugdenken aan de tijden dat ik langs de deur ging om zegeltjes te verkopen. Ik had het voordeel dat ik op een redelijk afgelegen stuk van het dorp woonde, zodat ik een flink deel van Midwolda voor mezelf kon ‘kapen’. Maar daar gaat het niet om.

Waar het mij wel om gaat? Waarom kopen we nog (kinder)postzegels? De post wordt immers toch niet meer bezorgd. De laatste tijd komen er steeds meer berichten in de kranten te staan over mensen die klagen over een slechte dienstverlening van Tante Pos. De postbode is niet meer op zijn post, zeg maar. Zelf wijdde ik er ook een aantal postjes aan en ik ben bang dat het niet de laatste waren.

Absoluut dieptepunt was volgens mij het verhaal dat ik las in de T. over een crematie, die moest worden uitgesteld omdat de rouwpost niet goed verwerkt was. Nu weet ik als oud-postbode (toen was het nog een redelijk eerbaar beroep) dat rouwpost normaal gesproken de hoogste prioriteit móét hebben. Niet voor niets is het zo dat in de KNJ-periode (jargon voor de donkere dagen omstreeks kerstmis) de rouwpost niet in de rode cq oranje brievenbus mag worden gegooid. Maar ja, wat wil je, als zelfs de managers van TNT hun werk niet goed doen en post gewoon weggooien of achterhouden?

En dat terwijl TNT het al zo moeilijk heeft. Er is concurrentie op de postmarkt (die het ook niet helemaal volgens de regels doen) en bovendien is er de concurrentie van e-mail. Toch werd ook bekend dat mensen het liefst via post en mail benaderd worden, dus er zijn mogelijkheden. Maar dan moet je het natuurlijk wel goed doen. Anders kun je alle postbussen beter opdoeken. Misschien kunnen we daarover eens met de post bellen?