Goed, nog één keer #wk2010 dan: een #rondvaart? Ga toch fietsen!

Want eigenlijk ben ik er helemaal klaar mee. En ik zal vast niet de enige zijn. Wat zal er van dit WK blijven plakken bij de gemiddelde voetballiefhebber die geen Spanjaard is? Het prachtige helikopter-beeld van het Museumplein, dat compleet oranje was. Misschien is dat wel een beeld dat zal blijven plakken. Maar verder? Goed voetbal heeft het WK niet opgeleverd, wél een terechte winnaar. De gedoodverfde kampioen is uiteindelijk ook kampioen geworden. Jammer dat dat juist tegen Oranje moest gebeuren.

Macedonië (ongeveer 2 miljoen inwoners), IJsland (300.000), Noorwegen (4,6 miljoen) en Schotland (5 miljoen) waren de tegenstanders van onze Oranjemannen in de kwalificatiepoule. Dat mocht geen probleem opleveren en dat deed het ook niet. Acht gespeeld, acht gewonnen en ongeslagen door naar Zuid-Afrika. Geen noemenswaardig goede prestatie, gewoon business as usual.

Ook met de pouleloting tijdens het toernooi troffen we het. Met Denemarken (5,5 miljoen), Japan (127 miljoen) en Kameroen (bijna 19 miljoen) troffen we op voorhand geen onoverbrugbare tegenstanders. Tijdens het toernooi dat de geschiedenis in zal gaan als misschien wel het toernooi van het slechtste voetbal ooit vormde Oranje ondanks de bemoedigende oefencampagne geen uitzondering. De Denen, Japanners en Kameroeners werden aan de zegekar gebonden, maar met weinig sprankelend spel en een flinke dosis geluk.

Hoogvlieger
Vervolgens weer geluk, want in de achtste finale wachtte Slowakije. Geen hoogvlieger in het mondiale voetbal en met 5,4 miljoen inwoners ook niet een overdreven groot land. Toernooitraditioneel werd het weer geen hoogstaande pot, maar wel een overwinning. En toen leek het toernooi afgelopen, want ‘we’ kwamen tegen de Brazilianen te staan. Ook zij hadden niet zo gewerveld als ze (volgens overleveringen en naar verluidt) in vroegere jaren wel eens gedaan hadden, maar hé: het land heeft 19,9 miljoen inwoners en kan derhalve wel 5 elftallen opstellen die allemaal een soortement van gelijkwaardig zijn.

Oprichten
Maar wonder boven wonder: na een abominabele eerste helft richtten de Oranjemannen zich op. Met vereende krachten, een dosis geluk en gezien de rest van het toernooi acceptabel voetbal werden de Brazilianen naar een nederlaag gespeeld. Daarna was Uruguay (3,5 miljoen inwoners) aan de beurt. Ook in de halve finale kwam Nederland niet echt los, maar weer lukte het om aan de goede kant van de score te blijven. Onder meer dankzij een schitterende goal van de met een dijk van een toernooi afscheid nemende linksback Giovanni van Bronckhorst. De finale was dus een feit en als ik alles goed heb beschreven en u alles goed heeft gelezen, mag geconcludeerd worden dat deze eindstrijd werd bereikt zonder één nederlaag te leiden in de hele WK-cyclus.

Spanje
De finalewedstrijd Nederland-Spanje was er op voorhand eentje waar door de hele voetbalwereld likkebaardend naar uit werd gekeken. Het werd uiteindelijk een strijd tussen twee ploegen die vooral bang waren om te voetballen. En daar kregen ze van de scheidsrechter ook nog eens geen gelegenheid toe. Vrijwel iedere aanval werd vroeg of laat doodgefloten door de Engelsman Webb. Zodoende werd het een finale die voor de Spanjaarden en Nederlanders vooral spannend was en voor de rest van de wereld hoogstwaarschijnlijk vooral slecht. Zoals het hele toernooi dus, zeg maar. En de einduitslag: die weten we allemaal, dus daar hebben we het niet meer over. Wél over het feit dat Nederland de enige ploeg is die in de hele WK-cyclus in de reguliere speeltijd niet is verslagen.

1998
Goed, tot zover de redelijk droge analyse van het toernooi. Nu mijn eigen indruk. Natuurlijk was ik gisteravond teleurgesteld, maar ondanks dat de goal op een dubieuze manier viel, kon ik toch vrede hebben met de nederlaag. Dat heeft enerzijds te maken met het feit dat Spanje gewoon een ontzettend sterk elftal heeft en anderzijds met het feit dat dit WK toch vooral het toernooi van ‘net niet’ zal blijven. Vooraf verheugde ik mij ontzettend op de wedstrijden in Zuid-Afrika, achteraf kan ik alleen maar zeggen dat ruim negentig procent van de wedstrijden mij niet lang bij zullen blijven. Hierboven refereerde ik al even aan de vraag wat we ons allemaal zullen herinneren van dit toernooi. Voor mij dus dat beeld van het Museumplein of het beeld van Nelson Mandela op een golfkarretje op het veld. Dát was kippenvel. Gek, maar ik had na afloop van de finale niet zo’n teleurgesteld gevoel als ik had in 1998 na de halve finale tegen Brazilië. Hoe komt dan dan? Was het elftal van 1998 (Kluivert, Bergkamp, de De Boertjes, Cocu, Davids, Stam, Van der Sar) dan aansprekender dan dat van 2010 (Robben, Van Persie, Van Bommel, Kuyt, Stekelenburg, Sneijder en misschien wel de beste van Oranje dit toernooi: Van Bronckhorst)? Ik denk het eerlijk gezegd wel.

1998 (2)
In ieder geval was het 1998-team het laatste Oranje dat op het wereldtoneel de wereld verbaasde, vermaakte en verraste. Tijdens dat toernooi werd door meerdere landen goed voetbal gespeeld en er waren mooie wedstrijden. Was dat misschien omdat het toernooi in Europa werd gespeeld, onder ideale klimatologische omstandigheden en met weinig echte hoogteverschillen? Ik weet het niet. Eén ding is zeker: dat Nederland in de dying seconds van de verlenging tegen Brazilië een penalty moest hebben heeft mij meer verdriet bezorgd dan de arbitrale dwaling in de laatste minuten van de verlenging tegen Spanje gisteren. Gek hè? In 1998 hadden we een terechte voorbeeldfunctie. Nu ook?

Lachen
Dan de afdeling humor, want er is geen groter vermaak dan leedvermaak. Onbedaarlijk lachen moest ik bijvoorbeeld van deze strip van Fokke & Sukke. Briljant gevonden!

Huilen
Onbedaarlijk huilen moet ik echter van dit bericht. Een rondvaart door de grachten vanwege een tweede plaats? Hou toch op! Ga toch fietsen! Een rondvaart is alleen toegestaan als er een (wereld)titel is behaald. Geen gezeur, afgelasten die handel. Dat de spelers een huldiging krijgen is nog daaraan toe. Ze hebben immers wel een mooie prestatie geleverd door tweede te worden. Maar een rondvaart hoort bij een zege. Het team van ’88: dat verdiende zo’n huldiging. Maar dit team, dat niet eens briljant gevoetbald heeft, heeft hier geen recht op. Bovendien hoort zo’n rondvaart niet commercieel uitgevent te worden.

Hopen dat die Code Oranje van het KNMI de organisatoren noodgedwongen op andere gedachten brengt.

Lachen (2)
Ook moest ik lachen om deze inhaker. Van Bavaria (waar kennen we die toch van?). Kreeg ik via Twitter binnen.

Huilen (2)
En dat Nederland en Spanje maar weer hebben aangetoond dat Europa een Supermacht is? Kom op, in wat voor tijden leven we?

Lachen (3)
Ook om deze inhaker van een tankstation moest ik wel lachen. Bakkie troost voor iedereen.

Huilen (3) en lachen (4)
Diego Forlán is gekozen tot beste speler van het toernooi. Terecht: Uruguay (en dat spreek je dus niet uit als Oeroegu-ee pf zo. Guay is gewoon goe-ai) was misschien wel de verrassing van het toernooi, al had ik ze bij al mijn poules bij de laatste 4 gezet.  Dat Wesley Sneijder als tweede eindigde bij de uitverkiezing kan er bij mij niet in. Uiteraard was hij qua scores (doelpunten en assist) belangrijk voor Nederland, maar verder heeft hij toch niet veel goeds gedaan?

Huilen (4)
Het Nederlands Dagblad onderzocht in hoeverre haar lezers een kerkdienst zouden laten schieten voor het bekijken van de WK finale. Tja,…

Huilen (5)
Een WK-finale verliezen. Het is misschien erg. Maar er zijn veel ergere dingen op de wereld!