Grote Geert heeft z’n zin

Niet regeren, maar wel alles naar zijn hand zetten. Geert Wilders heeft z’n zin (en Bea helaas niet). Er schijnt een basis te zijn tussen CDA en VVD om te gaan samenwerken. Dat zag je natuurlijk al mijlenver aankomen, zover liggen die partijen niet uit elkaar. Maar ja: de VVD is dan wel de grootste partij van het land, het CDA is onverwacht (zowel bij CDA als VVD) mijlenver achterop geraakt. Tóch wilden beiden graag samen regeren.

En dus was er zogenaamde ‘gedoogsteun’ nodig van een derde partij. Job Cohen wilde daar – terecht – niet aan, dus een ‘Middenkabinet’ was bij voorbaat al kansloos. Dus moesten Mark Rutte en Maxime Verhagen wel gedogen dat ze met Geert Wilders aan tafel kwamen te zitten. Grote Geert heeft nooit onder stoelen of banken geschoven dat hij wil regeren, maar onder tafel wilde hij dat natuurlijk niet.

Nou: alledrie de mannen hebben hun gelijk gekregen, alleen Grote Geert een beetje meer. Verhagen en vooral Rutte gaan straks de kastanjes uit het vuur halen (want flink bezuinigen) en Geert gaat er met de jackpot vandoor: hij regeert niet, maar stiekem regelt hij wel alles. Rutte en Verhagen zijn de marionetten en Geert trekt aan de touwtjes.

Hoezo morgen is het Zwarte Zaterdag? Vandaag is Zwarte Vrijdag.

• Dit hoorde en zag ik trouwens zojuist in een ingelaste nieuwsuitzending op RTL4. En waar is de NOS?
• Ik doe in ieder geval een Appèl op Maxime Verhagen: inleveren die C en die D!
• Oh ja: de klagende PVV-stemmers mogen terug in hun mandje. Ze hebben precies wat de Grote Leider wilde. Dus: mocht het mislukken, dan hebben wíj recht om een lange neus te trekken.
• En dat ik me ook net realiseer: dankzij al die weldenkende (!?!) mensen die tóch nog op Balkie hebben gestemd, zitten we nu dus met dit zooitjeskabinet opgescheept. De man trekt zich terug, maar zijn stemmen blijven.

En ja, dit artikel is met trots vanuit een linkse tunnelvisie geschreven.

Even tussendoor (133) – Opgeklopte Koffietijd

Het was de ultieme studenten-TV: Koffietijd. Ja, natuurlijk keken er ook huisvrouwen naar, maar volgens mij stond in ieder studentenhuis om een uurtje of 10 de TV wel aan (als er niet ‘gestudeerd’ hoefde te worden natuurlijk).

Eerder dit jaar blies RTL4 het programma nieuw leven in. Succesvol? Geen idee, ik studeer niet meer Maar het zal wel, anders zou SBS het concept niet door de CTRL-C/CTRL-V-modus halen. De campingzender gaat op de luxe tour, want ze noemt haar eigen programma Cappuccinotijd. Weten ze dan wel dat het voor elf uur ‘s ochtends afgelopen moet zijn? Anders is het geen officiële cappuccinotijd meer.

Waarom hebben ze eigenlijk niet voor MacchiatoMagazine gekozen? Ach, Latte ook maar. Ik ga een bakkie koffie halen.

Om dit bericht nog wat op te kloppen: ik gebruik voor het opkloppen altijd de Ikea-klopper. Werkt perfect!

UPDATE: Net op het moment dat ik op ‘publiceren’ druk, heeft SBS blijkbaar toch besloten dat het programma niet haar kopje koffie is.

Een Telegraafje (102) – Spuitgasten

Geen nieuws is ook nieuws, als je het maar een knappe kop (mooie titel!, later meer) geeft. En ook bij de regionale radio weten ze daar wel raad mee. Ze kregen wat foto’s binnen met wat semi-bloot erop. Als de brandweer werd daar een suggestieve kop bij verzonnen.

Groeten uit Holland van Gamma #FAIL

Mits u geen ‘ja-nee’- of ‘nee-nee’-sticker op u deur heeft geplakt, heeft u ‘m waarschijnlijk ook in uw brievenbus gevonden, de vriendelijke postkaart van de Gamma. Nu zal ik wel weer aan het muggenziften zijn, maar ik woon niet in Holland, maar in Nederland. Waarom wordt ons toch al niet zo grote landje toch altijd nog meer verkleind? Ik vind het ook vreselijk als er van de voetbaltribunes ‘Holland, Holland’ wordt geschreeuwd. Wat dat betreft was ik blij met de vuvuzela.

Maar goed, terug naar de Gamma. Ze wéten wel dat het niet alleen om Holland gaat.

Even tussendoor (132) – Tank wijzer? Het giet zoals het giet. Een stukje onderbroekenlol.

Die Nijverdaller had misschien wel wat aan dat boekje gehad. Of was het meer: ‘Het giet zoals het giet’?

De ideale wereld volgens Milner. Wat zal Grote Geert daarvan denken?

Een reclame waar ik om meerdere redenen met een grote grijns naar kijk. Maar ik denk dat er in Venlo (woont hij daar nog) toch met de vuisten op tafel wordt geslagen. En niet omdat Grote Geert jaloers is op het haar van Rintje Ritsma (‘zoals hij dat vroeger had’). Kaasproducent Milner (waarom bestaat de Ideale Wereld niet online?) maakt een mooie knipoog-kwinkslag naar onze multiculti-samenleving.

Eigenlijk nooit geprobeerd, maar zou een blokje kaas goed smaken bij de thee?

Even tussendoor (131) – In de olie

Soms snap ik de wereld niet. Zo hebben we te maken met een milieuramp van ongekende omvang door een lek in een boorplatform van oliereus BP. Natuurlijk kan er, in het kader van het betere hak-en-spaanders-werk, op de werkvloer van alles mis gaan. Soms is dat onverklaarbaar, soms onbegrijpelijk en soms onvermijdelijk.

Maar goed: als er fouten worden gemaakt, dan is het normaal dat je het boetekleed aantrekt. BP doet dat, maar geforceerd. En topman Tony Hayward is de spil in deze PR-ramp, die misschien nog wel meer negatieve uitkomsten voor het bedrijf kan hebben dan de verschrikkelijke milieu-, natuur- en ecologiegevolgen vanwege het olielek. Eerst vertelt Hayward doodleuk dat de gevolgen voor de natuur wel mee zullen vallen en vervolgens gaat hij op een zeiltochtje terwijl zijn collega’s en ingehuurde specialisten ervoor vechten om zo weinig mogelijk olie te laten ontsnappen. Dat werk wordt overigens moeilijker, doordat er nóg een lek in de Golf van Mexico is gevonden – en de natuur zelf helpt ook niet echt mee.

Koppie-krau (30) – Journalistieke doodzonde

Een tikfoutje, een verschrijving: het kan allemaal een keer voorkomen. Waar gehakt wordt, vallen spaanders, immers. Hoewel het een journalistieke doodzonde is, kan het zélfs voorkomen dat een naam verkeerdgeschreven in de krant of in een blad verschijnt. Het is mij ook wel eens overkomen.

Maar je mag toch wel van de redactie van een blad verwachten dat je de naam van je medewerkers goed kan schrijven? Ik heb zelf een aantal keren fel van leer getrokken toen ik in colofons ‘Johan de Koning’ werd genoemd. Maar goed, dat was van bladen waarvan ik ‘slechts’ freelance redacteur (de bladenwereld zou overigens niet bestaan zonder de hulp van freelance medewerkers) was. Maar om in het – trouwens verder uitstekende – blad Maarten! onder een voortreffelijk stuk over de privatisering van de NS van de hand van de (mede-)hoofdredacteur en naamgever van dat blad de naam van de schrijver (had ik al gezegd dat ik een fan ben?) verkeerd te schrijven is wel heel erg dom!

Even tussendoor (130) – Kunst, omdat het moet?

Kunst, je hebt het in verschillende vormen en maten. Als het om kunstborsten gaat, is de vorm en de maat meestal maatgevend: die moet vooral groot zijn. Op het WK werden we tussen de vertraagde voetbalherhalingen door wel eens vergast door beelden uit het publiek. Opvallend waren dan natuurlijk de Bavaria-meisjes, maar ook een Paraguayaanse schone stal de show.

Deze mevrouw, Larissa Riquelm, verstond namelijk de kunst om haar mobiele telefoon tussen haar twee – duidelijk kunstmatige – blikvangers te schuiven. En dat levert haar dan automatisch aandacht op, óók na het WK. Want nu is bekend geworden dat mevrouw haar mobieltje (dat dan ook meteen borsten-mobieltje heet) is kwijtgeraakt. En nee, het zit blijkbaar niet klem tussen haar tieten.

Ik heb niets met die kunstmatig opgepimpte lichamen, geef mij maar puur-natuur. Alhoewel, voor onderstaande kunstmatige aanpassing wil ik graag een uitzondering maken!

Een telegraafje (101) – Dansende poppetjes, zeilende meisjes en niet-borende tandartsen

Veronika Kobalia, sinds begin juli minister van Economie en Ontwikkeling in Georgië, ligt onder vuur. Op de socialenetwerksite Facebook zijn foto’s van de 28-jarige brunette opgedoken, waarop te zien is dat ze met enkele andere dames op het podium van een stripclub in Canada haar danskunsten vertoont.

En dus woordspeelt de T. er als vanouds op los!