Wendy’s jubelzang

Ik heb op dit blog wel eens kritiek gehad op Wendy van Dijk. En daar sta ik nog steeds achter. Maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat ik alles wat zij doet meteen afkeur.

Sterker, over haar laatste actie kan ik alleen maar positief zijn. Onlangs is de presentatrice bevallen van haar dochter Lizzy. Ten eerste congrats en ten tweede: gelukkig kreeg het kind een redelijk normale naam mee, daar hoeft ze zich later niet voor te schamen. Sommige BN’ers maken er een sport van om in de Scrabbledoos te graaien en de letters die vervolgens tevoorschijn komen achter elkaar te leggen. Zo ontstaan namen als Bink, Bloem en Vlinder. Blêgh!

Nu ter zake en waar het om gaat in dit geval. Van Dijk heeft bij de bevalling gebruik mogen maken van een ruggenprik. En ze was daar nogal lyrisch over, zo bleek uit een reactie bij het journalistiek hoogstaande babbelprogramma RTL Boulevard. Tot zover niets aan de hand, denk je. Maar wat blijkt? Dat had ze niet mogen zeggen, aldus medici. Laat ik dit zeggen: ik heb twee keer naast het bed gestaan toen mijn vrouw beviel. Twee keer was het resultaat geweldig, maar ook twee keer heb ik een vrouw gezien die crepeerde van de pijn. Need I say more? Maar het zal van CU-huize wel weer niet mogen, ofzo…

Een telegraafje (74)

Het is een open deur met orkaankracht intrappen, maar daar zijn ze bij de T. wel goed in natuurlijk. Daar branden ze hun handen wel aan. Niet voor niets is deze rubriek naar de krant van wakker Nederland vernoemd.

(Oh ja, kijk ook even door wie het stukkie geschreven is.)

Wüst en aantrekkelijke Mark-eting

We werden er dood mee gegooid de afgelopen periode. Het was was Svencouver, Svenergy en Sven wat de klok sloeg. De marketing rondom de Fries gloreerde en ongetwijfeld zal Kramer ook nog het nodige eremetaal binnenhalen. Maar: dat is niet verrassend. Het goud van Mark Tuitert daarentegen wel. En dus is het nu dus de vraag hoe de Mark-eting hierop inspringt.

Ireen Wüst en Mark Tuitert. Klaar voor marketingcampagnes?

Iemand een idee?

En trouwens: is Ireen niet Wüst en aantrekkelijk genoeg voor een goede reclamecampagne?

Wie de schoen past…

Feyenoorder Cissé speelt op te kleine schoentjes

Volgens mij was het Henk Vos die in de jaren ’90 bij Feyenoord ineens op witte schoentjes ging spelen. Vos speelde er geen meter beter door, maar viel in ieder geval wel op. Nu zijn er weer schoenenperikelen in het overbetaalde voetbal.

Veel heertjes beroeren de bal met gele, rode, oranje of gouden schoenen aan hun kostbare voetjes. Naar nu blijkt, maakt de kleur meer uit dan de pasvorm.

Sekou Cissé – toevallig weer een Feyenoorder – speelt op kekke gele schoentjes, maar die blijken nu te klein te zijn… Schone schijn van de bovenste plank.

Altijd al gezegd dat die voetballers op te grote voet leven.

De H van …

Als schrijver let ik op letters. Dat zit nu eenmaal in m’n aard. En op deze maandag vielen mijn ogen op de letters van Heidi. Voor mij een onbekend fenomeen, maar ze doet haar haarkleur eer aan. Heidi wil een H’tje. Waarom? Dan kan ze het beter onthouden als ze haar maten doorgeeft. De H is immers de beginletter van haar voornaam. Goedemaandag, wat een niveau.