Diep rood
‘t Waren er nogal wat, dit voetbalweekeinde. Rode kaarten, daar heb ik het over. De één wat terechter dan de ander, maar over het algemeen was het een weekend waarin we eens een keer niet over de besluiteloosheid van het arbiterkorps hoefden te klagen.
Voor mij het meest voorbeeldige voorbeeld van een rode kaart: de actie van Feyenoorder Nieveld. Niet omdat deze tegen een speler van FC Groningen werd begaan (in casu Koen van der Laak), bijvoorbeeld omdat de FC de laatste weken heeft aangetoond dat de ploeg nu niet bepaald beter gaat spelen als er ineens tien tegenstanders op het veld staan (zie NAC, zie Ajax).
Maar omdat ook ik eerst dacht, toen ik de beelden (live via Eredivisie Live) zag: ‘Een stevige overtreding, maar zo worden er meer gemaakt. Moeten we hier nu rood voor geven, meneer Kuipers?’ Net als commentator Philip Kooke, overigens.
Jaaaah, zag ik al snel bij de herhaling. Wát een schandelijke overtreding, maar vooral: wat goed gezien van de scheidsrechter. En meneer Nieveld, wat deed de (jonge) meneer Nieveld? Geen verontschuldigingen aanbieden ofzo, maar vooral heel erg verbaasd zijn over het feit dat hij een rode kaart kreeg. En nog erger, wat deed meneer Hofland? En meneer Tomasson? Briesend op de scheidsrechter aflopen en hem uitmaken voor van alles en nog wat. Ja, dat zijn echt spelers die een voorbeeldfunctie hebben…
Ik neem toch aan dat in de rust in de kleedkamer over het voorval is nagepraat? En dat alles wat Feyenoord is moest constateren dat het gewoon een meer dan terechte rode kaart was? En ik neem toch ook aan dat heel Feyenoord heel erg blij is dat Nieveld slechts drie wedstrijden is geschorst? Of ben ik nou gek?
UPDATE: Supportersvereniging Feyenoord: Hulde!
UPDATE 2: Reactie van Feyenoord.
Reageer