Oh, oh, oh: wat stond Nederland op de achterste benen, toen John de Mol in 1999 aankondigde om met Big Brother te beginnen. Mensen zouden worden opgesloten in een huis en worden gevolgd met camera’s. Schande! Kan niet.
Uiteindelijk werd Big Brother één van Neêrlands grootste exportproducten ooit. Omdat het uniek was, nog nooit vertoond. En bovendien: de mens is van nature nieuwsgierig.
En de mens is blijkbaar van nature een Japanner, want kopieert alle initiatieven die maar enigszins een succes blijken te zijn. Dus kregen we onder meer De Bus. Want rechtstreeks overnemen mag natuurlijk niet, er moet een nieuwe schwung aan het geheel worden gegeven. De Bus bleek geen succes – en alle opvolgers evenmin.
Nu zijn we toe aan de volgende kopie. Want John de Mol kan beweren wat hij wil, hij borduurt met De Gouden Kooi vooral voort op zijn succesnummer van de vorige eeuw. Ik zie het programma nooit, en gezien de kijkcijfers doen velen met mij dat, en daar voel ik mij gelukkig mee.
Maar nu is toch de pleuris uitgebroken, want politiek Den Haag heeft het programma ineens ontdekt. Eerst zat het weggestopt op Tien en leek het niet zoveel kwaad te kunnen. Maar nu het programma ineens naar RTL (5 – schijnt) zal gaan, willen onze ad hoc-regerende politici het programma verbieden. Kan niet? Dan roepen we toch op tot een reclameboycot? Kan niet, want dat zou betekenen dat de politiek zich met de media zal gaan bemoeien. En dat heet censuur.
Ik stel simpel: laat het programma gewoon doodbloeden. Als niemand er naar kijkt, kraait er ook geen haan naar. En dan lopen de adverteerders echt zelf wel weg.
